همکاران کانون عالی

این واحد دانشگاهی در چهارم اسفند ماه سال 1378 به تصویب رسیده ودر آبان ماه سال 1382 با پنج رشته تحصیلی بشرح مهندسی کامپیوتر نرم افزار، فناوری اطلاعات(IT)، زبان و ادبیات انگلیسی ،زیست شناسی عمومی و زیست شناسی سلولی و مولکولی با تعداد 560 نفر دانشجو و با هدف ارتقای سطح دانش علمی و عملی و ترویج و توسعه ی علوم به منظور تامین نیروی انسانی متعهد و متخصص جهت خود کفایی کشوردر زمینه ی علوم وفنون جامعه ی ایران اسلامی تاسیس شده است. هم اکنون این دانشگاه با دارا بودن پنج رشته تحصیلی در مقطع کاردانی(حسابداری ،کامپیوتر مکانیک-گرافیک معماری) وده رشته ی کارشناسی ناپیوسته (مهندسی عمران ، مهندسی کامپیوتر-مهندسی مکانیک-معماری-گرافیک(تصویرسازی)-تربیت بدنی-تکنولوژی ساختمان)وسیزده رشته کارشناسی پیوسته (مهندسی مکانیک، مهندسی عمران، مهندسی صنایع، مهندسی کامپیوتر نرم افزار، مهندسی کامپیوتر سخت افزار،مهندسی فناوری اطلاعات(IT)، مهندسی محیط زیست ، مترجمی زبان انگلیسی ، زبان و ادبیات انگلیسی، زیست شناسی عمومی ، زیست شناسی سلولی و مولکولی، زیست فناوری ، مدیریت دولتی ) و سه رشته کارشناسی ارشد(صنایع (مدیریت بهره وری) ، مکانیک (طراحی کاربردی) ، زیست جانوری سلولی تکوینی )دارای قریب 9000 نفر دانشجوی فعال می باشد.

  پارک ملی علوم و فناوری‌های نرم و صنایع فرهنگی تنها پارک تخصصی در حوزه علوم، فناوری های نرم و صنایع فرهنگی در گستره ملی ایران محسوب می شود. این پارک باتوجه به رسالت جهاد دانشگاهی و ظرفیت های موجود در این نهاد و همچنین با در نظر گرفتن نیازهای کشور برای توسعه و تجاری‌‏سازی فناوری‌‏های نرم و اشتغال‏ زایی در بخش فرهنگ و هنر، صنایع دستی، گردشگری با حوزه نفوذ ملی آغاز به کار کرده است. شبکه گسترده جهاد دانشگاهی دامنه موضوعی پارک فناوری ‏های نرم و صنایع فرهنگی را وسعت بخشیده که امکان انتقال تجربیات در سطح تخصصی بالا را در سراسر کشور فراهم می کند.

اتاق بازرگانی، صنایع، معادن  و کشاورزی ارومیه در سال ۱۳۴۴ در شهرستان ارومیه شروع به فعالیت در قالب خانه تجارت نمود.    اولین رئیس اتاق مرحوم حاج آقا عبدالحسین کرمی بوده و هم اکنون رئیس اتاق در دور دهم جناب آقای قاسم کریمی و اعضای هیئت رئیسه آقایان رضا سواری نائب رئیس اول ، مهدی زنجانی میاندوآب نائب رئیس دوم ، عزیز بگتاشی بگتاش خزانه دار و رحیم وهاب زاده منشی هیات رئیسه فعالیت مینمایند و ۱۰ نفر عضو هیئت نمایندگان شامل خانم ها الناز انتظار و فاطمه قنبرپور و آقایان بهنام تاج الدینی ، امیرمحمد جلیلی پور علیشاه ، محمد رضا رستمی ، مهرداد سعادت دهقان ، امیر مسعود فاتحی ، کاظم مرتاض ، جعفر نیکزاد و فریدون همتی می باشند .

اتاق بازرگانی آبادان، میعادگاه تجارت مردان، صنعتگران و معدنکاران آبادان و بسیاری از کسانی است که در گستره اقتصاد این شهر دیر سال، بی وقفه می کوشند تا پایتخت مدرنیته ، همچنان بر قله رفیع اقتصاد و صنعت ایران زمین، علم بر افرازد و سروری کند و براعتلای این سرزمین مقدس، بیفزاید.

دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر در شهرستان اسلامشهر واقع در جنوب غربی استان تهران و با دوازده کیلومتر فاصله از شهر تهران قرار دارد. این واحد در خرداد سال 1376 به صورت شعبه ای از واحد تهران جنوب تأسیس و طی مراسمی با حضور ریاست وقت دانشگاه، جناب آقای دکتر جاسبی و با هدف دستیابی به آرمانها و ارزشهای والای جمهوری اسلامی ایران افتتاح گردید و در آذرماه 1377 رسماً به صورت واحد دانشگاهی با درجه بزرگ فعالیت خود را با راه اندازی رشته های مترجمی زبان انگلیسی، کاردانی کامپیوتر، کارشناسی حقوق قضایی و با جذب 401 نفر دانشجو آغاز نمود. دانشگاه اسلامشهر هم اکنون دارای کلیه مقاطع آموزشی در  سیستم های آموزشی تمام وقت ،پاره وقت و آموزش معلمان و شش گروه عمده تحصیلی شامل :علوم انسانی، حسابداری، علوم پایه، فنی و مهندسی، تربیت بدنی و هنر بوده و با 283 نفر عضو هیأت علمی تمام وقت، حدود 650 نفر حق التدریس، 326 نفر کارمند و با حدود 18 هزار  نفر دانشجو که در  144 رشته و مقطع مختلف مشغول به تحصیل می باشند در حال فعالیت است.

​دوره اول (1356-1346): ایجاد صنایع بزرگ و مادر و تحرک صنایع وابسته به آن‌ها شامل طیف وسیعی از صنایع مانند: ماشین‌آلات کشاورزی، دریایی، تجهیزات نفت، گاز و پتروشیمی، تولید انرژی و نیروگاه‌ها. برخی از‌مهم‌ترین این فعالیت‌ها عبارتند از:تأسیس شرکت‌های ماشین‌سازی اراک، ماشین‌سازی تبریز، ‌تراکتورسازی تبریز، آلومینیم ایران (ایرالکو)، هپکو، کشتی‌سازی خلیج‌فارس، کشتی‌سازی اروندان، واگن‌سازی پارس، موتوژن و پمپیران؛        دوره دوم (1366-1357): اداره بخش مهمی‌از صنایع سنگین، مادر و ملی در دهه نخست استقرار جمهوری اسلامی‌ایران و همچنین پشتیبانی صنعتی از دفاع مقدس از طریق تشکیل ستاد مرکزی در سازمان و استفاده از ظرفیت‌های ‌شرکت‌های صنعتی زیرمجموعه جهت پشتیبانی؛        دوره سوم (1376-1367): اجرای طرح‌های بزرگ صنعتی و ملی همچون: پالایشگاه‌های نفت،گاز و پتروشیمی ‌و احداث نیروگاه، ادغام ‌شرکت‌های خودروسازی در قالب دو شرکت بزرگ ایران خودرو و سایپا و قرار دادن این صنعت در مسیر توسعه، همچنین اجرای طرح‌های مهم صنعتی معروف به ده طرح شامل صنایع تجهیزات نفت، مجتمع صنعتی اسفراین، ماشین‌های الکتریکی جوین، پمپ و توربین، دیزل سنگین ایران و؛        دوره چهارم (1386-1377): طی این دهه با ممنوعیت قانونی اجرای طرح‌های دولتی، سازمان، بیشترین تمرکز خود را بر سرمایه‌گذاری مشارکتی در اجرای طرح‌های صنعتی صرف نمود. ضمن اینکه به‌عنوان پیشرو در اجرای پروژه‌های بزرگ، به‌عنوان پیمانکاری عمومی‌در پروژه‌های پارس جنوبی (فازهای 1، 6، 7، 8، 17 و 18) حضور پیدا کرد تا ضمن توسعه ظرفیت‌هاو دانش اجرای پروژه‌های بزرگ، بخش مهمی‌از توان کشور و علی‌الخصوص ‌شرکت‌های تجهیزات‌ساز و مهندسی زیرمجموعه را برای توسعه توان مهندسی و ساخت داخل به‌کار گیرد. ضمن اینکه در این دهه برنامه توسعه صنعت خودرو و قطعه‌سازی کشور طراحی و اجرا گردید؛         دوره پنجم (۱۳۹۴ - ۱۳۸۷): با تصویب و اجرای قانون اجرای سیاست‌های کلی اصل (44) قانون اساسی، واگذاری بخش مهمی‌از ‌شرکت‌های زیرمجموعه سازمان توسط سازمان خصوصی‌سازی صورت پذیرفت. این در حالیست که بر اساس ماده (29) قانون فوق، منابع حاصل از فروش سهام شرکت‌های دولتی به خزانه واریز و به مصارف متعددی می‌رسد. به‌طور طبیعی حتی اگر در هر سال، بخشی از این منابع به شرکت‌های مادرتخصصی عودت داده شود، بعد از مدت کوتاهی، ‌شرکت‌های مادرتخصصی به تدریج تمام دارایی‌های خود را از دست خواهند داد. در سال‌های بعد از ابلاغ قانون فوق تا پایان سال ۱۳۹۹، کلا رقمی‌بالغ بر ۸۷،۸۳۳ میلیارد ریال از سهام شرکت‌های وابسته و تابعه ایدرو فروخته شده ‌است که واگذاری مبلغ ۲۲،۱۱۸ میلیارد ریال آن قبل از ابلاغ تبصره (7) ذیل بند (الف) ماده (3) صورت گرفته و در مقابل آن صرفاً 2،۱۸۴ میلیارد ریال (از محل بندهای ذیل ماده (29)) در اختیار این سازمان قرار گرفته‌است (معادل ۲.۵ درصد). باقی مبلغ واگذاری به میزان ۶۵،۷۱۵ میلیارد ریال (شامل ۵۸.۳۵۴ میلیارد ریال بابت رد دیون دولت) پس از ابلاغ تبصره ...

پارک علم و فناوری استان سمنان در شهریور ماه سال 1381 بر اساس مصوبه شورای گسترش آموزش عالی، همزمان با تبدیل یا ادغام سایر مراکز استانی سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی ایران فعالیت خود را در استان سمنان (مستقر در شهرستان شاهرود) آغاز نمود. این تغییرات در راستای سیاست‌های برنامه توسعه سوم و ماموریت‌های جدید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به منظور کار آمدتر شدن استان‌ها در انجام وظایف و ماموریت‌های خود در حوزه فناوری و نیز تقویت وظایف حمایتی از کارآفرینان، مبتکران، فناوران و استعداد‌های درخشان و ایجاد محیط‌‌های علمی و پویا برای تعامل فعال بین تحقیقات، صنعت و تجارت انجام گرفته است.  در حال حاضر با عنایت به ضرورت همجواری پارک‌های علم و فناوری با مراکز تحقیقاتی، دانشگاهی، پردیس پارک، در فضایی حدود 37 هکتار در مسیر شاه‌راه شاهرود-تهران (با توجه به مزیت امکان برقراری ارتباط علمی-تحقیقاتی و تامین نیازهای متقابل بین پارک، صنایع و موسسات آموزشی پژوهشی) و در جوار :     دانشگاه صنعتی شاهرود واقع در شمال شرقی پارک     شهرک صنعتی شاهرود در قسمت جنوبی پردیس پارک     دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود در قسمت جنوب شرقی     دانشگاه جامع دامغان در 60 کیلومتری، دانشگاه گرگان در 110 کیلومتری، دانشگاه سمنان در 170 کیلومتری و ناحیه صنعتی میامی و صید آباد  تاسیس شده است، که امکان برقراری ارتباط تنگاتنگ با دانشگاه‌های مهم منطقه، استفاده از نیروهای متخصص و امکانات دانشگاهی و دسترسی به واحدهای صنعتی را با سهولت بیشتری فراهم می‌آورد. همچنین سهولت دسترسی به امکانات شهری و کاهش هزینه اجرایی پارک و سهولت امور اجرایی واحدهای فناور مستقر نیز به سادگی در این محل فراهم شده است.

مأموریت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی: سیاست گذاری، برنامه ریزی، راهبری، پایش و نظارت به منظور تنظیم روابط کار مبتنی بر رعایت اصل سه جانبه گرایی، حفظ و صیانت از نیروی کار ، توسعه و توانمندسازی تعاونی ها، ایجاد تعادل در بازار کار و حمایت از پایدار سازی مشاغل و برقراری عدالت اجتماعی در حوزه های بیمه ای، حمایتی و توانمند سازی با رعایت اصول جامعیت، کفایت و فراگیری مبتنی بر قانون بیمه گری.

لازم است در هر زمان تحلیل دقیق و صحیحی از وضعیت و جایگاه تاریخی آموزش عالی داشته باشیم. این علم و آگاهی به دلیل اینکه برای تعیین نحوه و خط مشی حرکت آتی این بخش ضروری است، موجب وحدت نظر و تحلیل همگان با دست‏اندرکاران آموزش عالی کشور می‏شود. ما برای سهولت، تاریخ آموزش عالی ایران را به سه دوره باستانی، میانی و اخیر یا معاصر تقسیم نموده‏‬ ایم. بر مبنای اطلاعات در دست، در زمان داریوش، مدرسه پزشکی «سائیسم» جهت تربیت طبیب با کتابخانه‏ای معتبر دایر بوده است. مجمع علمی همدان نیز در آن زمان با ۱۰۰ نفر عالم و دانشمند به فعالیت مشغول بوده است. علاوه بر اینها از فرهنگستان اردشیر نیز در شهر سارد ذکر به میان آمده است. مدارس دوره ساسانی مثل ریواردشیر به انتقال معارف آن عصر و تربیت دانشمند مشغول بوده‬ ‏اند. شاخص‬ ‏ترین سابقه آموزشی موجود و در دسترس در دوران باستانی را می‏توان تشکیل و تأسیس مدرسه «جندی شاپور» در شرق محل فعلی شوش توصیف نمود. این مدرسه که ۵۰۰ سال عمر کرده، پایدارترین مدرسه عالی در تاریخ ایران بوده است. عیب عمده آموزش و پرورش ایران باستان این بود که در انحصار طبقه‬ ‏های برجسته و شاهزادگان و اعیان و اشراف قرار داشت و دیگر طبقات که بخش مهم مردمان کشور بودند از نعمت تحصیل و تربیت در آموزشگاه‏ها محروم بودند. پس از ورود و استقرار اسلام و نفوذ زبان و معارف عربی و تغییر در مبانی ارزشی آموزشی در ایران شاهد تکوین بیت‏الحکم‏ها و دراالعلم‏ها در نیمه دوم سده دوم هجری هستیم. مدارس اسلامی شخصی در سده چهارم و پنجم هجری مثل مدرسه ابوبکر اصفهان، مدرسه بیهقیه، مدرسه ابومنصور بیشکی، سعدیه و مدرسه استرآبادی به همت افراد عالم و خیر و علم‏پرور تأسیس و به اشاعه علوم روز مشغول شدند. مدارس اسلامی دولتی و به ‏طور مشخص مدارس نظامیه که توسط خواجه نظام‬ ‏الملک (۴۰۸-۴۸۵ ه.ق) وزیر سلجوقی ایجاد شد، در شهرهای مختلف تأسیس شدند. زمینه و حوزه‏‬ های علمی در این دوران بسیار مختلف و متنوع شد و دانشمندان در رشته‏‬ های گوناگونی از معارف دست به تفحص و خلاقیت زدند. در این سال‏ها، جهان غیراسلامی، با گرفتن چند اصل از مسلمین، و دانشمندان ایرانی و عرب پایه‏‬ های جنبش‌های علمی و اجتماعی و مدنی و سیاسی و صنعتی و ادبی خویش را استوار ساخت. از نقاط قوت دوران میانی، گستردگی علوم و امکان علم‬ ‏اندوزی و تحصیل در میان طبقات مختلف مردم بود که به اعتلای سریع علوم و معارف در ایران و دیگر کشورهای اسلامی منجر شد به گونه‏‬ ای که مورد تقلید و اقتباس کشورهای غربی گردید. از نقاط ضعف دوران میانی، تأثیر افت و خیزها و فراز نشیب‏های حکومت‏ها بر کمیت و کیفیت علمی کشور بود. در حدود ...

ایرانیان از زمان هخامنشیان برای دریافت مالیات و امور مالی کشور دفاتر و سازمانهای مرتبطی  داشتند. در زمان ساسانیان اخذ مالیات صورت کامل تری بخود گرفت و سه نوع مالیات به نام های اراضی، سرشماری و سرانه دریافت می شد. پس از تسلط اعراب به ایران، در زمان حجاج بن  یوسف ثقفی دفاتر مالیاتی از فارسی به عربی برگردانده شد و در دوره سلجوقی با دستور  عبدالملک کندری وزیر طغرل مجددابه فارسی بر گردانده شد. در زمان سلطنت صفویه تجارت خارجی و درآمد گمرکی به مالیاتی اضافه و در دوره افشاریان  گسترش بیشتری یافت. در دوره قاجاریه وضع مالیه کشور بواسطه جنگها، مسافرتها و ضعف  پادشاهان رو به رکود گذاشت و با زحمات طاقت فرسای امیر کبیر گام های سودمندی برداشته و برای  وصول، نگهداری و مصرف خزانه مقررات جدیدی وضع گردید. قبل از مشروطیت شاهان تمام در آمدها و عواید کشور را در اختیار داشته و تمام مخارج نیز به فرمان و تصویب شخص او صورت می گرفت. در آن زمان مردم صاحب مجلس و پارلمان نبودند و شاه شخصی به نام وزیر دفتر (وزیر مالیه) مامور می ساخت تا بودجه کشور را تنظیم کند. در هر استان مسئول هر کتابچه در مرکز یک مستوفی بود. این مستوفیان عده ای کارمند داشتند که آنان را میرزا قلم دان میگفتند. رئیس مستوفی ها رامستوفی الممالک می گفتند که همان وزیر مالیه بود. با انقلاب مشروطه در سال 1285 اولین کابینه قانونی تشکیل و ناصرالملک بعنوان نخستین وزیر مالیه از مجلس شورای ملی رای اعتمادگرفت ایشان با همان روال سابق ادامه کار داده و به دستور وی محل کنونی رادیوتهران که محل اداره گمرک بودبه وزارت مالیه اختصاص یافت.در سال 1289 ادارات هفتگانه وزارت مالیه تصویب و تشکیل گردید و مهمترین ادارات در آن زمان خزانه داری کل، گمرک ووصول عایدات بود. پس از مدتی محل وزارت مالیه به پارک اتابک، محل کنونی سفارت شوروی سابق انتقال یافت. مطابق قانون 1294 وزارت مالیه به نه اداره تقسیم گردید که عبارت بودند از: دایره وزارتی، تشخیص عایدات و خالصه جات و مسکوکات، خزانه دار ی کل و دیون عمومی و وظائف، گمرکات، محاکمات مالیه، کمسیون تطبیق حوالجات، پرسنل و ملزومات و مجلس مشاور عالی برای محاکمات اداری بود. از سال 1300 به بعد دگرگونیهای زیادی در وزارت مالیه رخ داد.از جمله اینکه تعدادی حدود چـهل شرکت دولتی تاسیس و بعدا منحل گردیدندوسازمان به دو قسمت مالی و اقتصادی تقسیم و بوسیله دو معاون و هفت مدیر اداره می گردیدو نیز در سال 1329 سازمان وزارت دارائی با تقلیل ادارات مورد تصویب قرار گرفت و بالاخره در سال 1353 قانون تشکیل وزارت امور اقتصادی و دارائی با 6 ماده به تصویب مجلس شورای ملی سابق رسید. ...

بخش صنعت، معدن و تجارت ایران با دارا بودن بیشترین سهم اقتصادی کشور، دارای تعامل گستردهای با سایر بخشهای اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جامعه ایران است و می‌تواند یکی از موثر ترین پیشران های اقتصادی کشور باشد. بنابراین آشنایی با وضع موجود، برنامه ها و سیاست های این بخش می تواند تصویر روشنی از وضعیت و توان آینده اقتصادی ایران در اختیار مخاطب قرار دهد. بخش صنعت، معدن و تجارت نه تنها می‌تواند سهم بالایی در ساماندهی معیشت جامعه داشته باشد، بلکه می‌تواند اقتدار و کارامدی کشور را برای دستیابی به امنیت، عدالت، رفاه، آزادی، استقلال و عزت ملی تقویت نماید. ارتباط گسترده این بخش با بخش های مختلف مانند حوزه پولی و بانکی، بورس، تولید، توزیع، اشتغال، واردات، صادرات، ارتباط بین مصرف کننده و تولید کننده و بسیاری بخش های دیگر و میزان اثر گذاری و اثر پذیری از این بخش ها نشانگر اهمیت بالای شناخت صنعت، معدن و تجارت کشور است. ساختار سیاست گذاری و مدیریت بخش تولید و بازرگانی در ایران در طول تاریخ با تغییرات و تحولات بسیاری رو برو بوده است. از سال 1285 هجری خورشیدی که وزارت تجارت در ایران تاسیس شد تا سال 1390 که وزارت صنعت، معدن و تجارت به شکل کنونی خود درآمد، بارها دو حوزه تولید و بازرگانی در کنار هم و به صورت مجزا در ساختار اقتصادی کشور نقش ایفا نموده اند. برای نمونه در سال 1316 هجری خورشیدی وزارت بازرگانی و وزارت صنایع و معادن  وجود داشته اند که در سال 1320 با ادغام آنها وزارت بازرگانی، پیشه و هنر تاسیس شد. پس از آن در سال 1334 مجددا وزارت خانه های صنایع و معادن و بازرگانی از هم جدا شدند که این موضوع بارها و بنابر مصالح آن زمان اتفاق افتاده است. مطمئناً در کنار هم بودن بخش های ساخت و بازرگانی اثرگذاری بیشتری بر بهبود فرایندهای تولید، توزیع و تجارت هر کشوری خواهد داشت. این موضوع نیز از انگیزه های اصلی شکل گیری وزارت صنعت، معدن وتجارت در مقطع فعلی بوده است.

قبل از سال (1255 ه.ش ) تلگراف زیر مجموعه وزارت علوم و پست زیر مجموعه وزارت وظایف و دارالشوری بود. درتاریخ 21 اسفند سال (1255 ه.ش) به دستور ناصرالدین شاه، علی قلی خان هدایت ملقب به مخبرالدوله به عنوان اولین وزیر تلگراف ایران منصوب شد و عملا وزارت ارتباطات تاسیس شد.  در سال (1259 ه.ش ) تغییراتی در ساختاراداری کشور بخصوص در اداره پست و چاپارخانه ها ایجاد شد و میرزا علیخان امین الدوله به عنوان اولین وزیر پست منصوب گردید. پس از آن در سال (1283 ه. ش ) اولین امیتاز تلفن به بصیر الممالک واگذار شد و به این ترتیب تلفن نیز در تهران شروع بکار کرد . با توجه به تشابه وظایف اداره تلگراف و پست در سال( 1287 ه.ش ) هر دو وزارت در هم ادغام و وزارت پست و تلگراف آغاز بکار کرد. در سال (1308 ه.ش ) وزارت پست و تلگراف طی پیشنهادی به مجلس سهام شرکت تلفن وقت را خریداری و وزارت پست و تلگراف و تلفن شکل گرفت که میرزا قاسم خان صوراسرافیل به عنوان وزیر پست و تلگراف و تلفن منصوب شد. با توجه به اضافه شدن فناوری اطلاعات به این حوزه و سرعت فراگیر و رشد فزاینده فناوریهای نوین ارتباطی، در سال 1383 نام وزارت پست و تلگراف و تلفن با تصویب مجلس شورای اسلامی به وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات تغییر نام یافت تا با وظایف جدید این وزارتخانه تناسب بیشتری داشته باشد.